زندگى و حيات بستگى به آن پيدا كرده و مواد حياتى آدميان به خاك ارتباط داشته و بدون آن زندگى امكان ندارد . در حديث حضرت رسول ( صلى الله عليه و آله ) وارد شده كه زمن نسبت به شما مهربان است ، شما با خاك تيمم كنيد و بر روى آن نماز بخوانيد ، پس از مردن بار ديگر در زمين جمع مىشويد ، خداوند زمين را وسيله نعمت و آسايش شما قرار داده و در مقابل اين نعمت خداوند را ستايش كنيد ، آيا فضيلتى بالاتر از اين هست كه خداوند امر كرده است مؤمنين بر خاك پاك سجده كنند ؟ حكيم عرب در اشعار خود به بعضى از مزاياى زمين اشاره كرده است ، اين حكيم فروغ اسلام را درك كرد ولى اسلام اختيار ننمود ، وى خود را براى نبوت آماده مىكرد و ليكن پروردگار پيراهن پيامبرى را بر قامت ديگرى كه از وى شايسته‌تر بود پوشانيد ، اين حكيم أمية بن أبي الصلت است كه در اشعار خود از آسمان و زمين و از مبدء و معاد و قبر و برزخ و قيامت سخن گفته و در پاره‌اى از قصائد خود در مورد زمين گويد : الأرض معقلنا و كانت أمنا * فيها مقابرنا و منها نولد و نيز گفته است : هي القرار فما نبغى بها بدلا * ما أرحم الأرض إلا أننا كفر منها خلقنا و كانت آمنا خلقت * و نحن أبناؤها لو أننا شكر